Samoleczenie. Jak używac leków.

Niedawno mój organizm padł ofiarą skumulowanego ataku wirusów. Codzienny kontakt z rzeszami kichających, prychających i pokasłujących obywateli doprowadził do tego, że stałam się chodzącą antyreklamą własnych usług – coś jak dietetyczka, która waży 150 kg. Jednym słowem – rozchorowałam się. I tu zaczęła się droga przez mękę…

Wyobraź sobie, że podchodzi do Ciebie na ulicy całkiem obcy człowiek i mówi: „Proszę pożyczyć mi swój samochód, błagam! To dla mnie sprawa życia lub śmierci! Obiecuję, że jutro oddam kluczyki!” Pożyczysz? Mniej więcej takiego kalibru jest przysługa , której ludzie codziennie żądają od farmaceutów.

Kilka dni temu byłam w odwiedzinach u mojej przyjaciółki Marty, która robi doktorat w Rzymie. Pogoda była piękna, czas płynął powoli, więc między zwiedzaniem antycznych ruin, a kafejkami na urokliwym Trastevere zrobiłam sobie mały spacer po rzymskich aptekach.

Są takie osoby, które przychodzą do apteki już z gotowym rozpoznaniem i wizją leczenia. Pół biedy, kiedy ta ich koncepcja jest w miarę sensowna; często jednak opiera się na autorytecie… sąsiadki!

Czasami zdarza się, że do apteki przychodzi pacjent z receptą na lek, którego akurat nie ma. Kiedy indziej ktoś rezygnuje z zakupu leku, gdyż jego budżet by tego nie wytrzymał. Aptekarz ma wtedy prawo – i obowiązek – zaproponować tańszy odpowiednik; ludzie jednak węszą w zamianie jakiś ciemny, niepojęty dla nich interes. Czym tak naprawdę są zamienniki leków?